1 Ekim 2014
Ekim’in ilk günü… İlk
günleri hep sevmişimdir, bir de sonları. Sonlar herkese göre kötüdür. Ama bir
son değil mi her yeni şeyi başlatan? Vedalarda öyledir. Her veda yeni biridir
mesela, ya da tekrar buluşmaya en yakın olan andır benim için. Bugüne kadar hep
böyle düşünürdüm. 3 hafta önce bir vedalaşma yaşadım. Şu sıradan olanlardan
diye düşünürken hala etkisindeyim. 3
hafta oldu hala mı etkisinde olur bir insan? Tanrı hayatımızda tutmak
istemediği kişileri uzaklaştırır dimi bizden öyle derler hep. Bu yüzden gider
sanırım herkes. Evet herkes, gün gelir gider Cem.
#np Cem Adrian-Herkes Gider mi?
7 Ekim 2014
Bi’ kere yaptım onun yanında ağlama hatasını… Teselli eder
sandım, güldürmeye çalışır diye düşündüm. Yanılmışım. Oturdu yanıma, ağladı
benimle. Deli gibi ağladık. Tek söylediğiyse “Sen ağlama, ben ağlarım ikimiz
için.” oldu. Daha da ağladım. Çünkü benim için ağlıyordu, sadece ben üzüldüm
diye. O an nedensiz ağlamıştım işte. Tüm derdimi unutup ben bu adamı
kaybedersem naparım diye ağlarım. Tam 1 ay oldu konuşmadık. Demek ki bazı
adamlar, nedensiz yere ağlattığı gibi ciğerimin sol tarafı iptal dedirten bir
acıyla da ağlatabiliyormuş.
#np Cem Adrian-Sen Ağlama
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder